Dalmatyńczyk
Rasa tych psów należy obok wielu innych do grupy psów gończych, posokowców i ras pokrewnych, została zaklasyfikowana wspólnie z rodezjanem do sekcji ras pokrewnych.
Pochozenie tego psa lokalizuje się na średniowieczną Dalmację, wykorzystywane były do polowań jako psy gńcze oraz służyły już w XVII wieku jako obronne psy. Do Wielkiej Brytaniii trafiły wwieku XVIII. Przebyły jednak długą drogę przez kraje basenu Morza Śródziemnego zanim trafiły z Dalmacji do Anglii pod nazwą wyżły regusańskie lub legawce dalmatyńskie. Między czasie transportowano je z Francji jako psy galicyjskie i w końcu dotarły na Wyspy Brytyjskie. Rasa ta przywędrowała do Polski jako Dalmatinnis.
Pies ten posiada umaszczenie czysto białe z cętkami okrągłymi, czarnego lub wątrobianobrązowego koloru i są ostro odgraniczone. Cętki te widoczne już zaczynają bć u dwutygodniowych szczeniąt, które te z kolei rodzą się całe białe. Średnica tych cętek wynosi 20-30 mm. Na głowie, nogach, pysku, ogonie i skrajnyc częściach tułowia cętki te powinnym być mniejsze. Psy dalmatyńskie powinny mieć nos czarny jeśli ich cętki są czarne oraz czekoladowy jeśli mają brązowe łatki. Psy posiadające czarne cętki mają oczy kloru czarnego, niebieskiego lub brązowego, natomiast psy z cętkami brązowymi oczy są koloru żółtego lub brązowego, mogą mieć też niebieskie. Sierść mają twardą, zbitą, krótką i zwartą.
